Herfstwandeling 2014

MUZIEKBOS

Zoals steeds, wanneer Davidsfonds Beveren Leie een wandeling organiseert, werd het mooie weer er bij besteld.

Dus: op een zonnige zondagmiddag om 13.00u carpoolden we naar Louise-Marie.
Louise-Marie:
Volgens Frederic en ook volgens de geschiedenis, is Louise-Marie een dorp dat eigenlijk geen dorp is maar een bewoning rond een parochiekerk.
Louise Marie kerk

 

 IMG_4373  IMG_4374

IMG_4375

Een beetje geschiedenis: Ten tijde van het “Hollands bewind” behoorde bijna gans de Muziekberg toe aan twee grootgrondbezitters, namelijk baron van Hoobrouck de Mooreghem en baron Lefebvre uit Doornik. Beide heren hadden de ambitie om een kerk te bouwen en er rond een nieuwe gemeente op te richten. Door de politieke onrust en de omwentelingen van 1830 werden de plannen tijdelijk opgeborgen.

Rond 1845 werden de plannen terug bovengehaald, maar er was geen sprake meer van een nieuwe gemeente, enkel nog van het oprichten van een nieuwe parochiekerk. Deze werd feestelijk ingehuldigd op 19 september 1853, exact 7 jaar na de verschijning van Onze-Lieve-Vrouw in het Franse La Salette. Vandaar dat de parochiekerk ook werd genoemd naar Onze-Lieve-Vrouw van La Salette.

De naam Louise-Marie verwijst naar de eerste Koningin der Belgen, Louise-Marie d’Orléans, die overleed op de dag van de eerste steenlegging van de kerk (11 oktober 1850).

In de beginjaren maakte Louise-Marie op wettelijk vlak deel uit van vijf gemeenten (Ronse, Nukerke, Etikhove, Schorisse en Ellezelles) en twee provincies (Oost-Vlaanderen en Henegouwen). Op kerkelijk vlak waren dat twee bisdommen (Gent en Doornik) en drie dekenaten (Ronse, Horebeke en Ellezelles). Momenteel is deze structuur gelukkig al veel vereenvoudigd en maakt Louise-Marie nu enkel nog deel uit van het grondgebied Maarkedal en Ronse, beide in de provincie Oost-Vlaanderen. Op kerkelijk vlak hangt het af van dekenaat Ronse dat deel uitmaakt van het Bisdom Gent.

DSC_0584

De wandeling startte met een lichte helling lang een asfaltbaan naar het begin van het Muziekbos.
Mogelijke verklaringen van de naam
Muziekbos:
– “Iemand hoorde in dit bos een fanfare, een viool of een ander instrument” is geen juiste verklaring want deze persoon had te diep in het glas gekeken.
– “Iemand vond zijn Muze in dit bos” is een onmogelijke verklaring daar er enkel heksen en trollen ronddwalen.
– “Iemand wandelde door het bos en heeft in de Moose zijn schoenen erg vuil gemaakt” is een juistere verklaring daar Muziek afkomstig is van een dialectisch woord voor modder, moeras: muzie.

IMG_4377 IMG_4378

De wandeling ging verder door berg en dal, op één van de hoogste punten is een toren te zien:
De Geuzentoren:
terug een beetje geschiedenis: De Muziekberg (150 meter) maakt deel uit van de beboste getuigenheuvels die zich uitstrekken van Noord-Frankrijk tot Diest. Drie miljoen jaar geleden lagen deze heuvels nog als zandbanken aan de kust van een ondiepe en tropische zee.
Op het hoogste punt van het bos staat de Geuzentoren, een ronde toren opgetrokken in ijzerzandsteen. Bouwheer M. Scribe liet zich in 1864 wellicht meeslepen door de mode om bizarre, romantische bijgebouwtjes op te trekken.
Na een inspirerende wandeling in het bos in 1888 stonden Omer Wattez en zijn vriend en dichter Pol De Mont op de Geuzentoren het landschap te bewonderen. En sinds Pol De Mont toen uitriep: ‘Maar dat zijn hier de Vlaamse Ardennen!’ werd dit het koosnaampje voor deze streek.
Op een boogscheut van de Geuzentoren vind je een prehistorische grafheuvel uit het Bronstijdperk. Centraal in de heuvel bevond zich de grafkamer. Hier werden twee urnen met verbrande beenderen van een man en een vrouw, assen en steenkool gevonden.

IMG_4380

DSC_0592

De toren met een hoogte van 10 meter en gebouwd uit ertssteen. Geuzentorens deden vroeger dienst als strafplaats en dit zou ook een strafplaats geweest zijn.Niet ver daar vandaan stond een hoge boom met een kruis en die plek werd in het dialect “’t  Zietie” genoemd wat kan betekenen “moeten gaan zitten” of in de gevangenis opgesloten worden. Is dit waar? Zeker is dat er in die tijd veel aanhangers van de geuzen waren. Ondertussen is de boom gerooid.
Ook poogde men er in de jaren 1821 op de zuidelijke helling aan druiventeelt te doen.
De Geuzentoren is lange tijd niet meer toegankelijk geweest, maar kan nu weer bezocht worden.

We wandelden verder door een holle weg in het bos, tot we terug op een asfaltweggetje in de bewoonde wereld kwamen. Dit pad liep naar de startplaats waar we het Muziekbos zijn ingewandeld.

DSC_0597 DSC_0595 DSC_0596 DSC_0594

Hier en daar hoorde je een… “OEF” bij het zien van de eindstreep. Dit was echter buiten de waard Frederic gerekend. In plaats van rechtdoor, de asfaltweg afwaarts, sloeg onze berggeit rechtsaf het bos in. Zijn uitleg was: eerst een beetje bergaf en daarna terug opwaarts naar het dorp.

Op en neer, dal in, dal uit ging de wandeling verder. Bomen links en bomen rechts, soms horizontale bomen op het pad.

IMG_4382 IMG_4384 IMG_4383 DSC_0598

Frederic kreeg gelijk: na de afdaling ging de weg terug bergop naar het dorp. Hier ontmoetten we de moze van het muziekbos. Nochtans waren de modderweggetjes die Frederic gezien had tijdens de voorbereiding weggelaten…

IMG_4386

Terug in het dorp, via een kerkhof bereikten we de parking. De wandeling werd afgesloten met een warme choco, of zoiets in of op het terras van de dorpstaverne  “Louise”.

IMG_4389  IMG_4388

IMG_4387
Aan het opgewekte geroezemoes te horen hadden de thuisblijvers weer eens ongelijk.

Filip

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s